Skip links

09.04.2020 JAK SIĘ ZACHOWAĆ W CZASIE RÓŻNEJ POGODY?

JAK SIĘ ZACHOWAĆ W CZASIE RÓŻNEJ POGODY?
KALENDARZ POGODY.

Grupa: „Niedźwiadki” 6lat
Data: 09.04.2020r. czwartek

Do pobrania:  Niedźwiadki – Zajęcia 12
cele:
– zauważenie zmian zachodzących w przyrodzie,
– kształtowanie umiejętności posługiwania się zegarem
Przebieg:

1 . Godziny na zegarach – rozpoznawanie godzin na zegarze.
Do zadania będzie potrzebny zegar wskazówkowy. Pamiętaj! Duża wskazówka liczy- minuty, mała wskazówka- godziny. Niech rodzic przeczyta Ci komunikat o pogodzie a Ty ustawiaj wskazówki zgodnie z poleceniem.

Rano o godzinie 8.00 padał deszcz ze śniegiem.
O godzinie 10.00 świeciło słońce. Niebo było bezchmurne.
Wieczorem o godzinie 7.00 wiał silny wiatr i padał deszcz.

2 . Czy wiesz, jak się ubrać i zachować w czasie określonej pogody? – zabawa dydaktyczna.
Porozmawiaj z rodzicem, o tym jak należy zachowywać się gdy:
– świeci słońce (np. osłaniać głowę czapką),
– jest śnieg i mróz (np. gdy jest mróz to zakładamy rękawiczki)
– burza (np. nie stajemy pod drzewem)

3 . Deszczowa kompozycja – tworzenie dowolnych kompozycji z powycinanych kropli deszczu.
Ułóż kompozycje wg własnego uznania, np. deszczowego ludzika, kwiatka, domu. Naklej kropelki na kartkę, dorysowuj dodatkowe elementy.

4 . Dom pod słońcem – słuchanie opowiadania Justyny Martynowskiej.

Wysłuchaj uważnie opowiadania, następnie odpowiedz na pytania…

Dawno, dawno temu świat był bardzo dobry. Pełen radości, miłości i przyjaźni, lecz ludzie zaczęli zapominać, co to uśmiech, dobre słowo, braterstwo. Patrzyło na ten świat słońce: piękne, złote i ciepłe.
Pewnego dnia postanowiło ukarać ludzi za zło, które wyrządzili sobie nawzajem. Powiedziało:
– Mam was dość, żyjecie dzięki mnie, to ja wam daję siłę i chęć do życia, lecz wy tego nie wykorzystujecie dobrze. Zgasnę więc.
I tak się stało. Na świecie zapanowała ciemność. Źli ludzie cieszyli się.
Radowali się, mówiąc:
– Bardzo dobrze się stało, po co nam ten maruda.
Zaczęli żyć bez słońca, lecz nagle okazało się, że z powierzchni ziemi zniknęły rośliny (one nie mogą żyć bez słońca), potem zwierzęta (one nie mogą żyć bez roślin). Ludzie pozostali sami, głodni i zmarznięci. Cieszyły ich tylko wspomnienia o słońcu, jego cieple i radości, jaką ze sobą niosło. Znaleźli się wśród ludzi mędrcy, którzy postanowili, że będą tacy jak chciało słońce: mili, dobrzy, prawi. A ponieważ nie tylko zło bywa zaraźliwe, ale dobro też, powoli cały świat stawał się dobry. Ludzie zaczęli mieć nadzieję, znowu zaczęli wierzyć w dobro. Stworzyli wielki dom oparty na współczuciu, miłości, zaufaniu i braterstwie. Dziwny był ten dom, bo bez dachu, który chroniłby od zimna.
Ludzie zaczęli błagać słońce:
– Zostań naszym dachem, ciepłym i radosnym.
I tak się stało. Słońce znowu zaświeciło. Przykryło dom ludzkości gorącą, wesołą tarczą dającą chęć do życia ludziom, roślinom i zwierzętom.

Źródło: Justyna Martynowska „Dom pod słońcem”. Wydawnictwo Wyższej Szkoły Humanistyczno-Ekonomicznej w Łodzi, Łódź 2002

Zostaw komentarz

Name*

Website

Komentarz

Zmiana wielkości tekstu
Kontrast

Korzystając z naszej strony, wyrażasz zgodę na wykorzystywanie przez nas plików cookies . Zaktualizowaliśmy naszą politykę przetwarzania danych osobowych (RODO). Więcej o samym RODO dowiesz się tutaj.